Speciaal voor kerst

Op Pinterest vond ik een heel leuk printje voor het maken van cadeaupapier. Ik heb het bewaard en van de week heb ik dit bewerkt en op stof geprint. Wel gewaagd, maar je moet íets proberen in dit leven.....

Speciaal voor kerst maakt ik deze stoel.

Gecapitonneerd, zoals ik laatst geleerd heb. Het is niet helemaal goed zichtbaar vanwege het drukke patroon, maar als je goed kijkt zie je het wel.

Hier de achterkant:

Ik vind 'm gaaf!!

*

V

OO

R*ON

*DER*DE*

KERSTBOOM

!!

Hij is af!

Inderdaad, het werd een kast met twintig laatjes. (Ik heb eerst nog even nagekeken of het laadjes moest zijn maar nee, dat is niet goed; meervoud van lade is ladetjes. 'Het ken te gek ook....' ha ha )
Een aantal hadden het ook al goed gezien, dank voor het raden. En nee Ilona, geen kleine sigarendoosjes dus, ha ha ha
En nu issie af, heerlijk aan gewerkt! Maar wat een titanenklus zeg, dat is nog eens iets anders dan een kastje van lucifersdoosjes, zoals ik vroeger als kind maakte.

Een half pak schuurpapier was nodig om de laatjes passend te maken. Voorts zijn ze allemaal genummerd, want hoe eenvormig ook, de ene eenvormigheid is blijkbaar de andere niet: 1.1 past niet in 4.5 bijvoorbeeld, terwijl 4.2 alleen achterstevoren paste (?????).
En nu sta ik een beetje in dubio: zal ik 'm schilderen, zoals ik van plan was, of alleen lakken? De verschillende ladefrontjes zijn namelijk wel erg mooi van kleur, zo samen.
Nou ja, ik denk er nog even over....en ondertussen zit ik heel trots te wezen op dit stukje (voor mij) hogeschoolwerk!

en dit issem: de enige echte 

ALKO kast

(alle laatjes kunnen open)

PS: Last time I posted I forgot to welcome my new follower: welcome Elizabeth!

nieuw project

..en deze keer nu eens geen stoel. Ik heb er weliswaar nog één in bestelling maar daar heb ik nog geen stof voor. Frame is af maar nu....
(wie van de lezers m/v kan mij helpen? ik zoek rode Toile de Jouy met in het patroon oa kleine luchtballonnen, van "L'atelier du Chat Botté". Bij de atelierhoudster krijg ik geen contact en vóór ik de stof nu in Spanje ga bestellen probeer ik het nog een keer langs deze weg)

Nee, ik ben nu met iets totaal anders bezig en heb acht! sigarenkistjes gesloopt voor dit doel:

Ik heb al eens meer verteld over mijn tevreden rokers; zij schenken mij telkenmale sigarendoosjes van een goed merk. De hout-kwaliteit is licht wisselend maar over het algemeen toch behoorlijk goed; prima geschikt voor waar ik mee bezig ben. Cederhout is natuurlijk heel licht en redelijk kort van draad, maar voor minder verfijnde meubelstukken en voor bouwsels of frames is het prima te gebruiken.

 

Na een ochtend meten en zagen  (met mijn kleine zaagje) had ik dit:

 

en daar moet ik dan nog bij vertellen dat ik alle latjes ook nog in kleine onderdelen heb gezaagd.

 

 Na twee dagdelen noest plakken (leve de legosteentjes) had ik dit:

Maar nu brandt natuurlijk de vraag op ieders lippen:

 

WAT WORDT HET?     

 als je denkt het te weten hoor ik het graag !! Schot voor de boeg mag ook...

(wordt vervolgd)

voor de verkoop

Hoewel het nu echt 'bloedverziekend' heet is (familieuitdrukking) en ik nu ongeveer NIETS doe, heb ik de afgelopen tijd best wel veel gemaakt; o.a. vloerkleed, zakdoeken-/handwerk-doosjes en tafeltjes, en niet te vergeten: keukentrapjes.
Van de lees-handwerktafeltjes heb ik er drie, maar van mijn oorspronkelijke plan om van het bijzettafeltje ook drie stuks te maken, ben ik teruggekomen;  het liep niet helemaal zoals ik gedacht had, laat ik maar zeggen.... Misschien later, als ik groot ben, dat ik dit werkje uit de losse pols doe.
Maar ik ben er wel trots op!!
Het vloerkleed maakte ik in de vakantie in Duitsland. (tijd genoeg, van enig zonnebaden bleek geen sprake)

Het keukentrapje maakte ik al eerder deze maand, naar de werktekening van het keukentrapje dat ik 1:1 een poosje geleden op de meubelcursus heb gemaakt.

 Hier heb ik er ook drie van.

Ja, het zit in een smeerkaasdoosje; daar past het namelijk precies in. Leuk he? maar het is nog leuker als ik het deksel nog even voorzie van verf of van een leuk papiertje, denk ik .  Maar goed, dat zijn details!

En dit is mijn stoelenrij.........

Nou ja, als ik niets verkoop kan ik altijd nog een meubelwinkel beginnen! 

(zoals iemand suggereerde) 

WE GAAN HET ZIEN!!

 PS Ik zag dat ik onlangs een aantal nieuwe volgers kreeg; Welkom!! 

..en nog een...

Weer een stoel met eigengedraaide pootjes. Als ik niet uitkijk word ik er nog handig in  ha ha

 Zo, nu zijn voorlopig al mijn frames op dus even geen stoelen.....

Een tip voor al mijn collega-bekleders m/v: zorg voor voldoende stof.
Deze Toile de Jouy had ik nog liggen; indertijd gekocht op een beurs en vond het nu geknipt (ha ha) voor dit stoeltje. Toen ik het zakje open maakte echter bleek er wel erg weinig stof...
Ik persoonlijk word daar redelijk zenuwachtig van en heb dus onnodig stukjes verknipt, en dan is er nóg minder stof, en dan....enfin, de neerwaartse spiraal.
Maar goed, het is toch gelukt en ik vind deze ook erg mooi in de serie

Nu leuke bijpassende tafeltjes! 

Latejj! 

fauteuils

Op de heetste dag van het jaar (tot nu toe) een logje van mij. Al dagen zit ik binnen om weer nieuwe dingen te creëren (ik wist 'm nog Ilona!) voor de verkoop.....(!) 
Jahaa, ik ga de markt op met mijn spullen ha ha ha (één keer proberen op een regionale beurs....) maar dan moet je natuurlijk wel iets hebben om te verkopen natuurlijk.
Zo'n vakantie zit daar dan hinderlijk tussen binnen het creatief proces; volgende week zondag gaan we weg en vóór die tijd wil ik wel eea af hebben.
Ik heb mij dus maar weer eens gewijd, naast de huishoudtrap in drievoud, aan het vervaardigen van stoelen; vaak gedaan en heb dus enige vaardigheid in deze. Tevens gooide ik mij op het zelf draaien van pootjes teneinde het product(!) er beter uit te laten zien. Je merkt: binnen het creatieve slaat de commercie al weer toe; het lijkt het muziekonderwijs wel.......

Dit zijn mijn nieuwste producten:

Bij beide werd ik geïnspireerd door het "vakblad" "Ariadne At Home", zúlke leuke dingen staan daarin.....

De eerste die ik maakte was de zwart/wit geruite. Al een tijdje liep ik met dat beeld in mijn hoofd maar onlangs pas vond ik de moed om mijn kleine draaibankje weer eens te pakken. Al een hele poos had ik dit apparaat al niet meer gebruikt en, laffe jakhals als ik ben was ik bang dat het hout van de machine me om de oren zou springen.Na alles aangespannen en vastgedraaid te hebben zette ik dan ook de knop aan terwijl ik op veilige afstand bleef... Maar nee, gelukkig gebeurde er niets! De pootjes draaide ik na veel mieren en urmen van een stukje grenen rondhout. Wieltjes eronder en klaar. Ja, na het bekleden natuurlijk....

 best wel heel erg leuk dus en ook met deze stoel bleef ik trouw aan mijn kinderlijke gewoonte: het de hele avond op het tafeltje vóór me zetten en steeds pakken.. KLEUTERSCHOOL!! Maar wel leuk.

De dag daarna trakteerde ik mezelf op een houtdraaicursus van Youtube. 
In eerste instantie keek ik naar een filmpje met zo'n toffe Amerikaan die met een bijl een heel klein tolletje draait...wat voel je je dan pover in kennis! En omdat ik niet direct een bijl tot mijn beschikking heb - ik mag van mijn P niet met van die enge dingen spelen -  zocht ik even verder; gelukkig zag ik op de plaatjes rechts naast  Bijlmans een draaicursus voor beginners. 
Het gedeelte waarin alle beitels werden besproken was voor mij precies in de roos, zeker omdat de cursusleider begon met een vierkant stukje hout dat hij rond maakte met een beitel, eenzelfde als één van de beitels die ik ook tot mijn beschikking heb.  Voorts deed hij allerlei leuke kunstjes met verschillende, blijkbaar gangbare, beitels, en die heb ik ook!

Wat een bevlogen cursusleider al niet vermag...zonder vrees draaide ik een latje vast en maakte het rond met mijn toppe beitel!

 En, beginnersgeluk natuurlijk, de pootjes kreeg ik ook nog eens ongeveer exact (ha ha) hetzelfde, in spiegelbeeld. Afgezaagd en onder het stoeltje gezet. Het voordeel van het vierkante blokje aan de bovenkant van het pootje is trouwens ook dat je ze lekker stevig op elke hoek van de stoel kunt monteren. En het staat gewoon leuk.

Voor de bekleding van deze fauteuil had ik mijn zinnen gezet op neutraal linnen. In alle zes(!) mijn dozen met lapjes niets te vinden natuurlijk. Eigen kledingkast doorzocht en daar vond ik nog een linnen rok die ik nooit aan heb (kledingkast gelijk eens opgeruimd en nu ligt er een stapel van één kubieke meter klaar voor de kringloop. De bijl erin! Daar dus wel.....) Fluks de schaar erin en bekleden maar..... Jammer was het alleen dat deze stof niet zo goed tegen lijm kan: een microhoeveelheid is al goed voor een vlek. Nou ja, dan maar in de afprijs....en anders hou ik 'm zelf.

Verder heb ik pogingen gedaan om de stoelen een beetje crea a la Ariadne te fotograferen; zo vond ik het bordje met voortijdig afgestormde appels, tezamen met wat nonchalant glaswerk wel een leuke ambiance....jammer was het alleen dat er na het foto knip- en snijwerk er niet zoveel van die entourage overbleef maar de bedoeling was goed. De beste foto, die bovenaan, maakte ik trouwens gewoon met mijn mobieltje.

Waar heb je nog zo'n dure Canon voor nodig, ha ha.

Tot zo ver. 

Wordt vervolgd!!

en alweer een....

In deze dagen heb ik vakantie. Super! Eindelijk kom ik weer eens toe aan wat knutselen.  En bloggen (!!)
Als eerste vingeroefening maakte ik een bankje met een kwiltje. Ja, dat laatste op de naaimachine want snel af natuurlijk.
Het kostte mij toch meer tijd dan ik gedacht had maar... heerlijk, radio 4 aan en lekker schuren, verven en draperen.
Tsja, en daarna..... iets wat ik al een hele tijd wilde doen en steeds geen tijd voor had: op de site van Loes Snoodijk staat een schattig stoeltje dat ik graag wilde namaken.
Ik had al zo'n donkerbruin vermoeden dat dit meer tijd ging kosten dan een middagje en.....

INDERDAAD!!!!     

 Het heeft mij twee dagen gekost en heb diep ontzag voor Loes Snoodijk! 

Oke, het is af maar wat een gedoe! Stof te dik, lijm die niet bleef zitten en achteraf bezien, een verkeerde volgorde van in elkaar zetten. Nou ja, weet ik voortaan!

En dit is het:     

 Uiteindelijk is het niet onaardig geworden; ik ben er redelijk tevreden mee maar het kan beter (zoals ik altijd tegen mijn leerlingen zeg: "muziek is nooit fout maar het kan altijd beter"...geldt voor knutsels ook, heb ik besloten) 

Nou, en dan verder: mijn bankje voor bij het kuntriehuis. Lekker op een hoekje in de zon...ha ha ha

   

 Fijn, ik heb nog tot en met zaterdag om lekker wat te doen. Ik weet nog niet wat maar ik vind wel wat!

Later!

Stoelenproject deel 2

Er waren vragen over het uitblijven van het stoelenprojectvervolg (dat is scoren bij 3 x woordwaarde!) 

Bij deze dus een vervolglogje.

Afgelopen weekend kreeg ik de huiskamer-P&M toegestuurd met daarin de werkbeschrijving van het Hollandse rooksetje uit de 40-er jaren.
Toen ik het plaatje daarvan zag moest ik direct aan mijn tante Marie denken. Ik weet niet goed of zij dergelijke meubels had, (ik kwam er bijna nooit, zus van mijn opa) maar dat zal dan wel....anders denk je daar niet aan, toch?
Direct begonnen er al weer bouwplannen te borrelen en vanmorgen heb ik het eerste rookstoeltje afgemaakt. Het setje bestaat uit twee stoeltjes en een tafeltje; de rest volgt dus nog.

Verder maakte ik vorige week een stoeltje af waar ik in 2009 mee begonnen was.......daar is lang over nagedacht, ha ha ha. Jarenlang heeft het gestaan met slechts 'n beklede buitenzijde en vorige week pas plakte ik daar dus eindelijk een (hartjes)stofje in. Een heel andere stijl; tegenwoordig maak ik dit soort stoelen heel anders maar deze is toch wel aardig geworden.

Tot zover. Nog drie frames te gaan!!   

(het werk roept alweer maar ik ga gestaag door !!!)

Stoelenproject

De titel is veelbelovend..... de uitwerking (nog) niet af....
Toen ik weer thuis was van vakantie dacht ik een flink project op touw te zetten; ik had immers vakantie! De spullen had ik al gepakt om nu eindelijk eens electrische bedrading in het grote huis te gaan maken toen ik iets anders bedacht. Ik ging stoelen maken die ik allemaal anders zou bekleden!

Zo gezegd, zo gedaan. Indertijd had ik een werktekening gemaakt van een stoel en die steeds verder bewerkt en aangepast. Het model dat ik uiteindelijk kreeg, bevalt mij eigenlijk wel goed. (hoewel....de pootjes kunnen misschien ook zelf gedraaid worden...???? of zo....) Flink gezaagd en geplakt en uiteindelijk had ik vier geraamtes. 

Er staan er nog een aantal uitgetekend maar die zitten nog aan een stukje, zeg maar.
 Omdat ik mijn bekledingstechniek wilde verbeteren keek ik eerst uitgebreid YouTube-filmpjes over dit onderwerp. Die Amerikanen slaan af en toe echt door in hun vakmanschap (af en toe was het echt lachen..) maar ik heb er zeker veel van geleerd.
Vol goede moed begonnen tussen alle verplichtingen door en op een gegeven moment werd het wel iets....

(het is merkwaardig hoe snel je programma volloopt als je niet hoeft te werken....mantelzorg, vrijwilligerswerk, uitvaart (orgel)spelen, sociale contacten, etc.)

Het werk vorderde ook niet snel omdat ik me steeds probeerde te herinneren hoe de echte vaklui dat deden, en, GRRRRRRR ik kreeg een echte zomergriep met longen-,oren- en holte-ellende. 

ZONDE van de vakantie, maar goed, de eerste stoel is nu af!!

Het is een muziekstoel geworden die heel goed past in de muziekkamer die in het grote huis zit.

Voor het eerst heb ik ook koordjes gemaakt van dezelfde stof en heb die tussen de delen verwerkt. Staat profi hoor!!

En zo staat-ie in de muziekkamer:

Een tijdje geleden al heb ik visitekaartjes laten maken met o.a. daarop de tekst : 

"Muziek en Miniaturen" 

nu kan ik dat met recht zeggen, ha ha.
(op naar de volgende) 

PS: zoek de fout: uitdaging voor muziekkenners!

mijn setje is af

Vorige week maakte ik bij de tafel nog twee stoelen en dat bracht het aantal stoelen op vier.
Jammer was het dat ik niet direct kon doorgaan; de tweede keer flinke griep stak een flinke spaak in het bekledingswiel (een raad: neem NOOIT een griepprik, het helpt toch niet... hij deed dit jaar niet eens zeer;  ik had toen al lont moeten ruiken..) maar gelukkig had ik gisteren, tussen het hoesten door, de tijd om het af te maken.

TARA!!!!

Het biedermeier setje: 

Een foto van het setje op de eettafel met op de achtergrond de leuning van de 1:1 stoel

 Tafel en stoel in de (nog niet affe) woonkamer van mijn grote villa.

Blijkbaar heb ik een constante kleurensmaak want de kleuren van het indertijd door mij bedachte en geborduurde tapijt komen precies overeen met de stoelbekleding. How can???

Even tot zover. Ik ga nu naar de hout- en meubelmakersopleiding waar ik sinds kort op zit. (mobiliteitsbudget.)

Voor een verslag daarover straks meer.

dag stoel naast de tafel

Bij mijn tafel heb ik afgelopen dagen twee stoelen gemaakt en deze naast de tafel (voorlopig) in de vitrinekast gezet. Vanmorgen liep ik daar langs en moest toen aan deze regel denken: een zin uit een gedicht van de DADA-schrijver Paul van Ostaijen.

Stoelen zijn uit hetzelfde hout gesneden, eh...gezaagd als de tafel, namelijk uit sigarenkistjeshout en volgens een kenner is dit cederhout. Ja, het ruikt wel zo.........alsof je zit te roken onder een dennenboom...... maar in ieder geval krijgt het bij het lakken een prachtige rood-bruine kleur!!

Ik had ergens nog een tekening van zo'n soort stoeltje en ging daarmee welgemoed aan het werk, maar om een lang verhaal kort te maken bleken alleen voor- en achterpoten redelijk geschikt, de rest bleek buiten verhouding.

Het stoeltje is dus weer eens een Maggi-produkt geworden: een beetje van mezelf en een beetje van  de tekening. Het was trouwens nog een heel gepruts en gemeet om er een beetje redelijk ogend stoeltje van te maken; een echte uitdaging!

 Als uitgangs'model'' nam ik onze eetkamerstoel

De latjes van de rugleuning echter heb ik iets vereenvoudigd. Die gebogen latjes is een klus voor  stoel-maak-veteranen, en dus voor een volgende keer....

Tsja, en dan nu de bekleding. Op de originele stoel zit trijp uit lang vervlogen jaren maar ik denk dat ik iets kleurigers wil. (eerst nog twee stoelen)

Wordt vervolgd!

lekker bezig

Een zeker soort fanatisme heeft mij (even?) aangepakt en ik ben weer heerlijk aan het knutselen geweest.
Deze keer met mijn in oktober al op de beurs verworven figuurzaag. Deze was nog nooit gebruikt vanwege het simpele feit dat beneden in de blauwe kamer alles echt VOL was en zaagje boven wachtte op de verhuizing.

Maar nu mocht-ie!!

Op de site van minis by Kris zag ik een leuke tafel staan. De blogschrijfster wilde dat deze tafel van 'cardboard' werd gemaakt, maar dat wilde ik niet, ik wilde hout, want zaagje.

Mijn tevreden rokers staan altijd garant voor een zekere hoeveelheid sigarenkistjes van een goed merk

en ik kon dus uit een ruime voorraad putten.
Van twee kistjes gebruikte ik de bodem en van een bovendien ook nog het deksel.
Tekening van de poten uitgeprint, op het hout geplakt en het avontuur tegemoet!
Mijn P. werd van achter zijn computer opgeschrikt door een onbekend geratel (zaagjegeluid dus) en kwam haastig aangesneld met de vraag of alles nog wel goed met me ging. Met een veelzeggend gebaar wees ik naar de inmiddels uitgezaagde poten. Het leukste is nu natuurlijk om te schrijven dat er een blik van ontzag in zijn ogen kwam, maar helaas......hij liep zonder direkt commentaar weg, iets in zichzelf mompelend over geluidsoverlast. Of zoiets....
De rest van de dag/ avond werd besteed aan het schuren en vijlen van de poten, (jahaa, op de bank voor de tv) zodat ze er een beetje ronder en echter uitzagen.

 Linkse foto is voor het schuren, de rechtse  daarna, en dit was het moment dat ik spijt kreeg van mijn houtkeuze; het materiaal bleek voor dit soort werk zeer bros en brak voor je ogen. Gelukkig voor mij brak het op een gelukkig punt zodat de schade redelijk onzichtbaar hersteld kon worden.
Het hele project beschouwde ik vanaf dat moment als een leerervaring en experiment. Helpt reuze om je humeur op peil te houden.
Vandaag was het tijd voor de assemblage, het tafelblad en de 'rok'rand. Het zagen verliep vrij voorspoedig, maar net toen ik dacht: " eitje, dat zagen!", brak het zaagje.  HUHHHHH!!!!
Met gemaakte kalmte zette ik het apparaat af en bekeek de schade eens. Tevens probeerde ik mij te herinneren waar ik de gebruiksaanwijzing, (en de zaagjes), ook al weer heel goed opgeborgen had, maar de papieren van alle knutselapparaten lagen netjes bij elkaar, behalve.........
Gelukkig had mijn Compu-P bliksemsnel de gebruiksaanwijzing gevonden op internet en tevens uitgeprint. Tezamen met mijn herinnering kwam ik daarmee een heel eind en wist met behulp van fig. 6  en schroefsleutel 3 van fig.1, knopje 2 en 3 zodanig te manouvreren dat kapot zaagje eruit en nieuw zaagje (gevonden! zat in een vakje op z'n rug) erin zat. Knappe meid!!
Iets bleef echter aan mij knagen, en wel de waarschuwing en het strikte verbod om knopje 4 vast te draaien. Nu was ik helemaal niet aan knopje 4 geweest, maar wat te doen als dit fataal bleek....?
Uitgebreid nam ik mijn handelingen met mijn persoonlijke stuurman (en internet natuurlijk) nog eens door waarbij er kansberekeningen van het eventueel fout gaan vanwege knopje 4 op los werden gelaten.
Pas nadat die onder de 5 % kwamen besloot ik maar terug te gaan naar de plaats van handeling en met doodsverachting gewoon het zaagje te starten.
Zo ver mogelijk ging ik van het apparaat afzitten, met gestrekte arm en afgewend hoofd drukte ik de knop in en..........................
Een vrolijk gesnor klonk mij tegemoet!!! Het zat goed met knopje 4 !!!
Dit had een uur(!!) gekost. Maar ik was wel weer een ervaring rijker.

En een tafel

Ja, drie foto's. Ik had moeite om een goede foto te maken met het licht dat er nog was, dus een in de vitrinekast-met licht, een midden in de kamer  en een voor het raam.

Volgende project is bijpassende stoelen. Ik weet nog niet wat voor hout ik daarvoor neem....maar het zaagje is nu een eitje!

Hoe ongestructureerd kun je zijn....

Ik heb mezelf wel eens een perfectionistische chaoot genoemd. Dat lijkt tegenstrijdig maar is het zeker niet; methodisch werken doe ik alleen in lessituaties en dan weet ik heel goed waar ik mee bezig ben en wil dat zo goed mogelijk doen. In alle andere gevallen heb ik dat niet: ik ben een chaoot in het ontwikkelen en het creatief werken. Maar wel zo perfect mogelijk!!!! Uiteindelijk......

(moet je mijn knutselkamer eens zien....!)

Van de week was ik zeker niet in de stemming om te knutselen: ik had mijn ontslaggesprek aan het begin van de week

(cultuurbarbaren, die ambtenaren!!!!)

en het instituut was zo bang om voortijdig failliet te gaan dat in de ontslagvergoeding de 35 jaar trouwe dienst nergens was terug te vinden. Nu is dat niet het belangrijkste, geld, maar een appeltje voor de dorst is toch wel handig als er niet meer bij komt...... de managementmensen zelf hadden wel gezorgd dat de inkomsten doorgingen. (wat gaan ze nog managen, vraag je je af, maar dat weet het gewone voetvolk zo niet, natuurlijk.... die hebben daar geen kijk op.....)

Toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan want donderdag vond ik mezelf alweer terug aan de knutseltafel, in eerste instantie met frisse tegenzin maar daarna toch wel weer prettig in de weer.

Wel met werkjes die ik mezelf voor ooit had opgelegd, zoals bijvoorbeeld het maken van schuimspanen van haarspeldjes en kralenroostertjes:

Die hangen dan wel weer te drogen aan een behoorlijk onttakeld kuntriehuis dat eens, ooit, geweldig mooi gaat worden en alvast voor dit doel op de knutseltafel GI-GA in de weg staat. Maar zo zie je maar: de vensterbank van het bovenraam is geweldig als schuimspaandroogrekje.

Voorts was er nog zo'n werkje dat gedaan diende te worden: speciaal voor mij was een ornamentje van 3 mm vanuit Spanje ingevlogen om  mijn trumeau te completeren.
Jammer genoeg liet ik dit op de grond vallen en leek onvindbaar.....alle kosten en moeite voor niets! Stress alom dus. Ik had al een half uur op mijn knieen liggen zoeken, hardop mijn mening verkondigend over achterlijke hobbyisten die dit soort dingen leuk vinden toen mijn onvolprezen echtgenoot  even zijn haviksblik over de grond liet gaan en zonder moeite het floppertje oppakte. Mijn mond zakte open en ik nam hinderlijke raadgevingen over boven tafel werken met een bakje eronder, en vooral: "rustig blijven", op de koop toe.

(af en toe lever je toch behoorlijk veel van jezelf in)

Let op het subtiele ornamentje op de lade!!

Als derde was daar mijn 'bombe-commode' . Deze had ik in oktober gekocht, onbewerkt, in Parijs, in poppenhuisluilekkerland, nl de winkel   La boite a joujoux.

Heel lang deed ik erover om te beslissen wat ik er nu mee wilde. Niet omdattie zo duur was maar omdat er dagen voorbijgaan dat ik niet in Parijs kom.

Dit heb ik er van gemaakt:

 vooraanzicht

 Het bovenblad gemarmerd

Was trouwens ook weer stress (je vraagt je af: waarom heeft ze dit nog als hobby....) want ik had het blad met donkere antiekwas ingesmeerd en tijdens het droogproces vroeg ik me af of het bruin niet door het zwart-wit heen zou breken.......maar nee dus....pfffffffffff!!

De bedoeling is dat dit kastje als wastafel-achtige in het kuntriehuis komt

(op fluistertoon: "ik vind het zo zonde van het mooie gemarmerde blad!")

Ik ben wel weer bere-trots op het resultaat!

Kijk, en dit bedoel ik nu met ongestructureerd: van alles doen, maar kuntriehuis ho maar, en: waar moeten al die schuimspanen naartoe?

♪♪♫

"......Waarheen, Waarvoor....."

♪♪♫