en alweer een....

In deze dagen heb ik vakantie. Super! Eindelijk kom ik weer eens toe aan wat knutselen.  En bloggen (!!)
Als eerste vingeroefening maakte ik een bankje met een kwiltje. Ja, dat laatste op de naaimachine want snel af natuurlijk.
Het kostte mij toch meer tijd dan ik gedacht had maar... heerlijk, radio 4 aan en lekker schuren, verven en draperen.
Tsja, en daarna..... iets wat ik al een hele tijd wilde doen en steeds geen tijd voor had: op de site van Loes Snoodijk staat een schattig stoeltje dat ik graag wilde namaken.
Ik had al zo'n donkerbruin vermoeden dat dit meer tijd ging kosten dan een middagje en.....

INDERDAAD!!!!     

 Het heeft mij twee dagen gekost en heb diep ontzag voor Loes Snoodijk! 

Oke, het is af maar wat een gedoe! Stof te dik, lijm die niet bleef zitten en achteraf bezien, een verkeerde volgorde van in elkaar zetten. Nou ja, weet ik voortaan!

En dit is het:     

 Uiteindelijk is het niet onaardig geworden; ik ben er redelijk tevreden mee maar het kan beter (zoals ik altijd tegen mijn leerlingen zeg: "muziek is nooit fout maar het kan altijd beter"...geldt voor knutsels ook, heb ik besloten) 

Nou, en dan verder: mijn bankje voor bij het kuntriehuis. Lekker op een hoekje in de zon...ha ha ha

   

 Fijn, ik heb nog tot en met zaterdag om lekker wat te doen. Ik weet nog niet wat maar ik vind wel wat!

Later!

knutselmiddag

Gisterenmiddag hadden wij met ons knutselgroepje een bijeenkomst gepland. Jammer was het dat de helft door ziekte moest afhaken, maar verheugend was het dat de twee overgeblevenen dan de lekkere dingen mochten opeten.... niet goed maar wel lekker!!!
Vriendin Nienke en ik bleven over en wij maakten bloemen.
Nienke iets heel ingewikkelds met blauwe blaadjes van twee mm en ik maakte maar weer eens hortensia's. Dit alvast voor mijn veranda, het jaarproject van de OLMC.

Het licht, zo 's morgens vroeg was slecht, vandaar een foto op het aanrecht

Hier komt de bak waarschijnlijk terecht.

Ook hier is het licht nog slecht maar je ziet dat hij  wel goed past daar.

Zo, en nu genoeg gehobbyd. Het is maandag en weer flink aan het werk. Het wordt druk deze week.

Verder met het kuntriehuis

De warmte is weer een beetje weg dus ik kon weer verder met het kuntriehuis zonder dat ik de Spa rood net zo hard naar binnen moest gieten als dat het via mijn haren over mijn voorhoofd weer naar buiten kwam.....
 Het is een tussenstand; het kan nog wel even duren voordat het af is, zeker omdat.......

De kunstenaarmevrouw is (te vroeg) gearriveerd en heeft haar koffers vast op zolder gezet. Ze kijkt triest en slaapt tussen de muurverfspullen. Er is iets met een man en een trouwjurk maar ze wil er niet over praten........

In het atelier kan ze gelukkig haar ei wel kwijt dus zal ze niet echt in de weg lopen, hoop ik. Het vervelende is alleen dat ze nog niets gewoons heeft om aan te trekken (in die koffers zat alleen ondergoed, bad- en slaapspullen) en het is vandaag zondag: alle winkels dicht! Dan maar zolang een schort, er hangt er een aan de schildersezel gelukkig.

Ik zal wel eens kijken of ik nog een lapje heb voor een gewone kleer....

Ondertussen gaan de werkzaamheden door

 De keukenvloer is klaar, gelukkig. Dat was nog een heel geheister! 

Ik had weer eens een prima plan, duhh! Een houten vloer plakte ik af met schildertape, maakte mooie witte vlakken en was bijzonder tevreden over mezelf...: "wat kan ik dat toch goed" , dacht ik nog, en aangemoedigd door het succes ging ik direct maar door met de zwarte vlakken. Hovaardigheid, leerde ik vroeger, is ongepast, en inderdaad! Het zwart lekte giga door en na het verwijderen van de schilderstape had ik een grote vlekkenmassa.  Grrrretttttver......
Na een nachtje rustig slapen toog ik opnieuw aan het werk en na uitgebreid schuren, bijwerken, witten en lakken issie nog zo geworden..... maar ik zeg niets.........

Keukenbankje is erin gezet en de zitting is in vorm gemaakt, evenals in de kamer (zie onder)

En als laatste: de buitenkant heb ik wit gemaakt

Het balkon op de linker erker heb ik ook weer gemonteerd. De dakpannen aan de linkerkant moeten nog wel worden gelegd.

Even een plantje aan het verandadak opgehangen, dat staat wat bewoonder. Nu nog een brievenbus voor de post; internet zit er voorlopig nog niet in!

O ja, het kwilten: ik heb nu 49 hexagonnen en ga vrolijk voort. Ze gaan ook mee naar Belgie!

Ik maak een prachtige kwilt

en heb dat zelluf gewild

ik maak een hexa- hexa- hexa- hexagonnetje

al voor een stuk van mijn kwilt

ta ra ra, tweede couplet etc.

32 graden

Het is 32 graden buiten. Binnen is het niet veel beter en het werk ligt stil....

Ik wilde nog wel het een en ander  in het kuntriehuis, maar de bouwvakkers hebben warmteverlet:

Vensterbankje in keuken en kamer in aanbouw

Zelfs het kwilten ligt stil.

Ik hoop op iets mensvriendelijker weer.

tot koeler!!

allemaal leuke dingen en kuntriehuis

Om met het kuntriehuis te beginnen: ik heb er vreselijk hard aan gewerkt de afgelopen dagen (en aan meer maar daarover later). Nu er eenmaal een gat in het dak is gezaagd is het hek van de dam. Eindelijk was er weer wat leven in de kuntrie-brouwerij en dat geeft toch wel inspiratie; naar aanleiding van de laatste foto's MOEST er wel wat aan de zoldering en ondersteuning van het nieuwe atelier gebeuren, vond ik.
Na uitgebreid naar zoldervoorbeelden te hebben gekeken heb ik in het atelier ook een balken zoldering gemaakt, compleet met latei.
Ja, tenslotte heb ik wel een dragende balk doorgezaagd bij het verwijderen van de zoldervloer. Die moest dus gesteund worden......
 Het proces liep eigenlijk allemaal prima, geheel tegen de gewoonte in (zonder lelijke woorden, klemmen van vingers, hechtingen en wat dies meer zei), behalve dan dat het dopje van de houtlijm niet wilde meewerken en nu heb ik een afspraak bij de tandarts.... (da's weer een nieuwe!!)

 Ik heb een houten vloer gelegd en kastjes onder het raam gemaakt zodat alle schildersbenodigdheden, boeken, papier en noem het maar, daarin opgeborgen kunnen worden. Zoveel ruimte is er tenslotte niet in het huis.

 Links zie je een stukje logeerzolder. Er komt nog een ladder (dat klimt handiger...)

Deze laatste foto is genomen vanaf de logeer/bergzolder.

In oktober 2012 heb ik in Apeldoorn een workshop gevolgd van Jane Harrop en maakte dit enige aquareltafeltje:

Tot nu toe stond het in de villa maar eindelijk kon ik het nu in mijn kuntriehuis-met-atelier zetten (voorlopig alleen als voorbeeld)  en heb het daar meteen in alle standen gefotografeerd:

En je ziet: met prima licht van bovenaf op het werkstuk!

Ook nog even de lidcactus die ik afgelopen donderdagochtend maakte met Nienke

Hij krijgt ook een plaatsje in het atelier

(kijk trouwens hoe achterlijk je kunt doen om een leuke foto te krijgen:)

Bureaulampje....

Voorts kreeg ik vandaag mijn papieren hexagons (zijkanten 6 mm) in de bus, gemaakt door Marjo Caris (nogmaals hartelijk dank!!) en mijn bestelde stofjes bij Gelrebloem. Niets staat mij nu meer in de weg om een geweldig Paula-kwiltje te gaan maken met behulp van deze toffe spullen. Vanavond bij de tv.... 

Als ik het nog red tenminste, want ik heb vanmorgen een belangrijk assessment gedaan per Skype. In het Engels!!! YESSS!!!

Op de scholen waar ik werk geef ik muziekles volgens een nieuwe methode, ontwikkeld door een engelse mevrouw: Jane Cutler. Om er zeker van te zijn dat haar methode goed wordt nagevolgd was voor het gebruiken hiervan, na het volgen van een  cursus van 8 dagen, een examen vereist.

Naast het opsturen van lesplannen en een filmpje van een les had ik vandaag ook een Skype-sessie hierover. (heb me rotgeleerd) Na het zingen van several songs   (5, with handsigns and rhythmic language) moest ik ook alles kunnen vertellen over de totale methode. Het enige dat niet werd gevraagd waren de verkoopcijfers ha ha ha ha.

de adrenaline zit nog steeds tot in mijn tenen maar ik heb een 9,3 (zingen) en 8,5 (resources) gescoord!!!

Ik ben blait!!!

(dat is zaans)

Morgen weer verder met lekker knutselen! Eerst met vriendin Nienke en daarna met mezelf! 

Dit heb ik verdiend!!!

Kuntriehuis en kwiltjes

Eindelijk weer eens een logje over een huis!!! Het heeft lang geduurd; veel swapjes moesten er (helaas) gelijktijdig gemaakt worden (ik heb het al meer gezegd: ik ben een chaoot, ook met de agenda....) en verder, vlak dat niet uit, was er WERK, de grote bedreiging voor d'oprechte hobbyist!

Om met het huis te beginnen: al maanden staat mijn opnieuw verworven kuntriehuis al op mijn werktafel zonder dat er enige actie te bespeuren was.

Oke, de oplettende kijker ziet door de ramen en deuren dat er een en ander los ligt, maar verder blikt het huis je onschuldig aan.

Dit is de binnenkant, en deze foto is van januari (ahum, kejjenagaan...) Gelukkig is daar nu verandering in gekomen en is er een gedeelte aangepakt.

Ik heb een stuk uit de zolder gezaagd zodat de rechter kamer nu een grote ruimte is. Vervolgens heb ik in het dak twee grote ramen gemaakt zodat er voldoende licht naar binnen valt, deze ruimte is namelijk bedoeld als schildersatelier. Dak moet nu afgewerkt gaan worden, evenals alle ruimtes binnen.

Gelukkig is het bijna zomervakantie zodat ik wat meer tijd heb om achter elkaar door te kunnen gaan.

Verder hangt het een beetje in de lucht: het maken van kwiltjes. Bij de OLMC zijn een aantal leden druk bezig met het maken van een quiltje in een zeskantig patroon en  bij mij was al sinds februari een kwiltje met vierkantjes van 1x1 cm in de maak. 352 stuks!!! Met de hand!!! En dat is nu dus eindelijk af!!

Het meet 28 x 22 cm en past precies op het grote bed in mijn Minimundus huis. Op de foto lijken de kleuren wat flets maar misschien ligt dat aan mijn compu. Ik hoop het maar......

Zo ligt het op het bed; ik zal, vrees ik, het kleurenschema moeten veranderen in deze kamer maar misschien is dat ook wel weer eens verfrissend!

Verder bezocht ik vorige week een quilttentoonstelling en werd daardoor zo enthousiast dat ik direct begon aan een kwilt van eigen ontwerp. Leuk bedacht, maar reeds na twee reepjes met de hand aan elkaar naaien had ik daar  genoeg van; de vierkantjes lagen mij nog vers in het geheugen...... en...het moest weer, zoals gewoonlijk, gisteren klaar.....

De naaimachine dus maar gepakt. Het geheel is wonderwel gelukt, hoewel ik nog eens les moet krijgen in het leuk afwerken van hoekjes, en dat geldt ook voor de geel/groene.

Maarrrr.... op deze manier onderscheiden de handwerkjes zich wel van de Aziatische: echt Westzaans handwerk!! 

Het doorpitten was in een avond gebeurd. Daarvoor had ik advies gevraagd aan twee echte doorgewinterde quiltsters. 

Toen ik mijn best-wel-mooie-kwiltje (vond ik) uit mijn tas haalde zei een van tweeën: "Wat heb jij nou gemaakt, een pannenlap?"  "AARGGGGHHHHHHHHH!!" dacht ik, maar omdat ik echt advies wilde, heb ik mij ingehouden en met veel bloemetjes in mijn stem uitgelegd wat ik wilde. Ook hoorde ik duidelijk wat dedain in de stem van de andere quilt-crack toen ze mij vertelde dat ik voor de markering geen oogpotlood moest gebruiken. (huh... dat heb ik niet eens...)

Maar goed, huis van de kunstenaarmevrouw (kuntriehuis dus) is nog lang niet klaar maar wel alvast een kwilt op haar bed. Dat bepaalt ook gelijk de slaapkamerkleuren. 

Zie je wel, het leven is wel gemakkelijk, als je je maar aanpast, ha ha ha....

Nou, dat was het nu voor even, wordt vervolgd.

Hoe ongestructureerd kun je zijn....

Ik heb mezelf wel eens een perfectionistische chaoot genoemd. Dat lijkt tegenstrijdig maar is het zeker niet; methodisch werken doe ik alleen in lessituaties en dan weet ik heel goed waar ik mee bezig ben en wil dat zo goed mogelijk doen. In alle andere gevallen heb ik dat niet: ik ben een chaoot in het ontwikkelen en het creatief werken. Maar wel zo perfect mogelijk!!!! Uiteindelijk......

(moet je mijn knutselkamer eens zien....!)

Van de week was ik zeker niet in de stemming om te knutselen: ik had mijn ontslaggesprek aan het begin van de week

(cultuurbarbaren, die ambtenaren!!!!)

en het instituut was zo bang om voortijdig failliet te gaan dat in de ontslagvergoeding de 35 jaar trouwe dienst nergens was terug te vinden. Nu is dat niet het belangrijkste, geld, maar een appeltje voor de dorst is toch wel handig als er niet meer bij komt...... de managementmensen zelf hadden wel gezorgd dat de inkomsten doorgingen. (wat gaan ze nog managen, vraag je je af, maar dat weet het gewone voetvolk zo niet, natuurlijk.... die hebben daar geen kijk op.....)

Toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan want donderdag vond ik mezelf alweer terug aan de knutseltafel, in eerste instantie met frisse tegenzin maar daarna toch wel weer prettig in de weer.

Wel met werkjes die ik mezelf voor ooit had opgelegd, zoals bijvoorbeeld het maken van schuimspanen van haarspeldjes en kralenroostertjes:

Die hangen dan wel weer te drogen aan een behoorlijk onttakeld kuntriehuis dat eens, ooit, geweldig mooi gaat worden en alvast voor dit doel op de knutseltafel GI-GA in de weg staat. Maar zo zie je maar: de vensterbank van het bovenraam is geweldig als schuimspaandroogrekje.

Voorts was er nog zo'n werkje dat gedaan diende te worden: speciaal voor mij was een ornamentje van 3 mm vanuit Spanje ingevlogen om  mijn trumeau te completeren.
Jammer genoeg liet ik dit op de grond vallen en leek onvindbaar.....alle kosten en moeite voor niets! Stress alom dus. Ik had al een half uur op mijn knieen liggen zoeken, hardop mijn mening verkondigend over achterlijke hobbyisten die dit soort dingen leuk vinden toen mijn onvolprezen echtgenoot  even zijn haviksblik over de grond liet gaan en zonder moeite het floppertje oppakte. Mijn mond zakte open en ik nam hinderlijke raadgevingen over boven tafel werken met een bakje eronder, en vooral: "rustig blijven", op de koop toe.

(af en toe lever je toch behoorlijk veel van jezelf in)

Let op het subtiele ornamentje op de lade!!

Als derde was daar mijn 'bombe-commode' . Deze had ik in oktober gekocht, onbewerkt, in Parijs, in poppenhuisluilekkerland, nl de winkel   La boite a joujoux.

Heel lang deed ik erover om te beslissen wat ik er nu mee wilde. Niet omdattie zo duur was maar omdat er dagen voorbijgaan dat ik niet in Parijs kom.

Dit heb ik er van gemaakt:

 vooraanzicht

 Het bovenblad gemarmerd

Was trouwens ook weer stress (je vraagt je af: waarom heeft ze dit nog als hobby....) want ik had het blad met donkere antiekwas ingesmeerd en tijdens het droogproces vroeg ik me af of het bruin niet door het zwart-wit heen zou breken.......maar nee dus....pfffffffffff!!

De bedoeling is dat dit kastje als wastafel-achtige in het kuntriehuis komt

(op fluistertoon: "ik vind het zo zonde van het mooie gemarmerde blad!")

Ik ben wel weer bere-trots op het resultaat!

Kijk, en dit bedoel ik nu met ongestructureerd: van alles doen, maar kuntriehuis ho maar, en: waar moeten al die schuimspanen naartoe?

♪♪♫

"......Waarheen, Waarvoor....."

♪♪♫