LED it glow....

Vanmorgen werd ik om half acht monter wakker en gleed als vanzelf, na de gebruikelijke ochtendrituelen als daar zijn: pillen, koffie, muesli en sap, achter de knutseltafel, nog gekleed in ochtendjas.
Gisteravond had ik hevige plannen gemaakt voor het maken van een huisorgeltje (1:12!!!) en was nu op zoek naar materialen, gereedschappen etc. daarvoor. Bij dit diepgaand onderzoek trok ik aan een gereedschapje in een kastje, en.... een lichtflits!! Het bleek een half gesloopte wenskaart te zijn met LED-lampjes; een contactje maakt dan dat de lampjes gaan branden bij opening.
Onmiddellijk schakelde ik over op plan B en ging kijken wat ik met die lampjes kon.
Mijn grote huis heeft een herfstoutfit (ja, ik weet het, ik ben een beetje vroeg..) en bij het inrichten daarvan had ik ook een sierhuisje gebruikt.

FLOP, lampjes erin, plakbandje en branden!!!! 

 Jahaaaa, maar zo gemakkelijk ging dat niet. Ik plakte het contactplaatje (op de foto rechtsonder) af met een stukje plakband (simpele ziel als ik ben dacht ik dat dat zo zou lukken)  stopte de lampjes in het huisje en zette het weer terug op zijn decoratieve plaats, namelijk de veranda van het grote huis.

Mezelf zette ik in positie op een krukje met de camera in de hand, stelde 'm in  en...net toen ik afdrukte gingen de lampjes weer uit....... grrrrr.

Na een keer of zes! dit proces doorlopen te hebben had ik uiteindelijk een foto met brandende lampjes. 

Toch enthousiast geworden door dit resultaat ging ik verder met de verbetering van het brand-proces: ik voegde meer plakband en een lucifer toe

en zie! het  brandde!!!

voor even.......

Iedere keer drukte ik de lucifer weer aan met de tien klavieren en  iedere keer ging het licht na het instellen van de camera weer uit. Uiteindelijk begreep ik dat die lampjes automatisch uitgaan na een seconde of vijf; ze zouden anders doorbranden. Voordat dat besef echter doorbrak had ik al een foto of 20 van een uit huisje gemaakt en had daarbij  hele-grote-mannen-woorden gebruikt.

Zo zie je maar: begrip is alles, en ontspannen nam ik daarna foto's waarbij ik eerst de camera instelde, opnieuw de lampjes aanpielde en daarna afdrukte.

 En toen had ik deze! 

Erg leuk en, om het nog leuker te maken, pakte ik ook nog even een LED-lampkaarsje en zette die  voor het 'vriendelijke-schijnsel-van-binnenuit' achter de voordeur en dus: 

 TAADAAAAAA!!!!!!!

Uiteindelijk ben ik hier de hele zaterdagochtend mee bezig geweest. 

Het gaat nergens over maar zo ben je  weer een dagdeel zoet. 

Het is nu 12.25 uur; ik ga me aankleden, ha ha ha ha

Zwanenkarretje

Gisteren heb ik heerlijk zitten knutselen en zagen! Ik heb dit duwwagentje gemaakt, een workshopje van Sylvia Beuker.
De kleuren en het stofje heb ik zelf gekozen; in het workshopje zijn ze blauw/groen.

PAST PRACHTIG IN DE KINDERKAMER!!!

lollystokjes

Ik ben dol op koken en ben lid van een kookclub. Elke maand krijgen we les van een ervaren kok en gezamenlijk maken we dan een heel menu met allemaal *** gerechten. Het is ook nog eens erg gezellig!!
Laatst maakten we een lolly van 'teen of 'tander (weet niet meer) en ik spoelde het lollystokje goed af met de bedoeling om het mee te nemen. Een knutselaar kan alles gebruiken, niewaar??
Toen ik vertelde waarom ik dat meenam kreeg ik direkt een heel zakje met stokjes mee voor knutselgebruik....geweldig!!! Toffe ronde stokjes met een doorsnee van 5 mm. en die kwamen gisteren heel goed van pas!

In de Dollshouse zag ik een werktekening van een hoekstoeltje staan, net zo-een als mijn oma vroeger had staan, een stoeltje met kraalsnoerdraaiwerk, zoals dat officieel heet. 

Ha, hoi! 

Draaibankje werd van stal gehaald en de lollystokjes. "Eitje", dacht Paula,: "alleen een kwestie van goed uitmeten........"
Ja, dat klopte: goed uitmeten was belangrijk, maar daarnaast, om al die kralen gelijk te krijgen....... motor van draaibank stond roodgloeiend!!!

Toen ik vier was ging ik voor het eerst naar de kleuterschool.

Mijn moeder bracht mij en er bleken meer nieuwe kinderen te zijn

die allemaal een priklap en een prikpen voor zich hadden liggen.

Ik kreeg dat ook, vergezeld van een papiertje met drie rechte streepjes erop; die moest ik netjes prikken. "Eitje", weet ik nog dat ik dacht: "Dat doe ik zo even".

Ja, mooi niet dus; dat viel heel erg tegen. Mijn gedachten waren blijkbaar volwassener dan mijn motoriek want de prikgaatjes zaten schots en scheef

(prik)pen op de neus.......

Okee, maar na anderhalf uur draaien had ik dit:

en dat werd na zorgvuldig zagen dit:

en na het vervangen van de voorste zittingsport (was 1 mm te lang...) verven en matten (in vertrouwen kan ik iedereen mededelen dat ik gigantisch heb zitten worstelen voordat ik dat matten weer doorhad) dit:

TARAAAAAAAAA!!!! 

Nanne, dank voor de stokjes!

Amareetsia's

Vreselijk druk op het werk en met (paas)muziek maken overal! Fijn natuurlijk dat ik weer (bijna) volop meedraai in de grote-mensen-maatschappij maar het is toch redelijk vermoeiend. En, wat storend is: dit gaat ten koste van mijn knutseltijd!!!! (even voor de goede verstandhouding: ik ben blij dat ik nog werk heb hoor, zit nl. ook voor een gedeelte in de ww)
Zodoende zijn er allerlei knutsels blijven liggen die toch af moesten.
Bij deze een verslag.
Drie weken geleden ben ik wezen knutselen bij een vriendin. (Oke, het was knutso-middag maar wij waren de enigen......) Na een een dappere poging mijnerzijds om een rekje te plakken dat eigenlijk gesoldeerd moest worden (kan ik dus ECHT niet...) wilde ik de middag toch positief afsluiten en maakte een begin met een bloemetjes-ws; omdat eigenlijk hout mijn favoriet is kwam dit dus niet af..... maarrrrrr......de bloemetjes heb ik gisteren afgemaakt.

 Leuk he?

 En deze ook. Het lijkt wel een Anemoon maar dat is het niet.....

Op het maakplaatje zag ik te laat dat de bloeiwijze heel anders is dan ik in de bloempot heb geplaatst. De bloemen van het plantje zijn dus heel leuk maar het is een Amareetsia geworden (L.  Amareetsia Slootkantsia Gigantus m/v)

Jaren geleden werkte ik bij een schoolbegeleidingsdienst.

Allemaal hele hartelijk mensen maar een beetje stijf.

Een van hen jubileerde; voor dit doel zaten wij allemaal kringgewijs in de bibliotheek, emmer met meegebrachte bloemen in het midden en in afwachting van de jubilaris.

Een diepe stilte viel die een collega-psychologe trachtte op te vullen door naar de bloemennaam van een meegebrachte bos te vragen.

Paula, altijd bereid om antwoord te geven ook al weet ze het antwoord niet, antwoordde luid en duidelijk dat het hier ging om een bos Amareetsia's. 

Psychologe boog zich naar voren, pakte een blaadje van een bloem en zei zeer bedachtzaam: "O, zijn dat nou Amareetsia's..."

Muziekcollega viel met stoel en al achterover van het lachen............ 

Twee weken geleden was mijn echtgenoot jarig en deze gebeurtenis viel in het weekend. Natuurlijk wilde ik ook knutselen; daar was het weekend voor, dus nog voor het bezoek kwam was ik als een wilde aan het zagen om toch maar iets op tafel te hebben (hoe gek kan je zijn...) 

 Het vroor die dag 6 graden en er stond een straffe oostenwind, gevoelstemperatuur min 15 graden, dus het bezoek vroeg zeer terecht of ik een arreslee aan het maken was, in verband met de kou.

 Ook mijn altoos geinteresseerde man wist zeker dat ik een verlate kerstslee knutselde.... maar nee, het was een chaise longue, op Egyptische leest geschoeid, stammend uit een zeer stoffige engelse periode.

Maar leuk om te maken!!! 

 

Hij past precies bij de gordijnen en het onlangs gemaakte stoeltje. Stofje is net iets anders maar de kleur is ton-sur-ton . Goed, ook gisteren af dus!!!! 

(Het tafeltje overigens hoort niet in deze kamer; dat hoort buiten, met plantjes, er komt dus nog een ander).

Vorige week was ik op een knutseldag, georganiseerd door een knutselvriendin. Samen met de knutselaars van die dag maakten wij een linnenkast, gefabriceerd uit een sigarenkistje, plus een extra ruimtewinner in de vorm van een linnen vakjeszak, een ontwerp van Wil van Minidesign.

 Met veel plezier heb ik gedurende die dag eraan gewerkt, en ook dit heb ik thuis afgemaakt.

Omdat ik niet zeker wist waar ik de kast ging plaatsen was alles nog mogelijk en ik heb 'm in wel drie kleuren geschilderd.

Uiteindelijk heb ik er deuren in gemaakt en bedacht wat ik wilde: n.l. als kast in de bijkeuken.

Hij stond er fantastisch, maar er was nog even een detail: na zeven (!) jaar lag er nog steeds geen vloerbedekking!!! Okee, dat heb ik toen maar even aangepakt; tegels gelegd, deur en raam erin geplakt en de verlichtingsdraad weggewerkt.

 Dweiltjes op het rekje

 Kast goed volgestouwd.... geweldig als voorraadkast,

 voor oude kranten, aardappels,
poetsmand, ramenlapspullen en verdere schoonmaakartikelen

Het linnen vakjeszakje is in gebruik als vuilniszakken-bewaarder en tevens als stoffer-en-blik-berger

 

En uiteindelijk, het werk dat ik vandaag gedaan heb: de vloer geplakt. Leuke tegels die gemakkelijk te dweilen zijn (ha ha ha)

Wat is dit toch een leuke hobby!!!! 

En opeens na jaren is iets zomaar af, 
alsof het al die tijd gewacht heeft
 op de juiste invulling.........!!!!!!

poppenhuisboekje

Via mijn forum kreeg ik gisteren deze link voor het maken van een poppenhuisboekje.http://openhouseminiatures.wordpress.com/2013/03/01/how-to-make-a-folding-dolls-house/
Het zag er zo schattig uit dat ik besloot om het direkt te maken en, daarnaast, het past heel goed in mijn speelgoedwinkeltje voor het OLMC-project.
Nou was dat helemaal nog niet zo gemakkelijk! Downloaden en uitprinten ging snel genoeg maar daarbij hoorden ook nog eens 35 foto's bij over het

in-elkaar-knutsel-plan.

Tsja, mijn compu staat in de keuken en mijn knutselkamer is daar een stuk lopen vandaan, en om nou vijfendertig keer heen en weer te lopen.......

(misschien een ideetje voor de komende olympische indoor-winterspelen? 

KNUTSEL-BIATLON)

Op gewoon papier heb ik daarom het boekje uitgeprint en aan de keukentafel met plakband in elkaar gezet, met behulp van de instructiefoto's. Zo, nu wist ik het. Dacht ik.......

Ik printte het boekje nu uit op mooi 160 grams papier, knipte en sneed heel zorgvuldig alle delen uit en begon met het in elkaar zetten. Voor mij stond het proefexemplaar dus dat moest goedkomen.

Blijkbaar kunnen de bladzijden op vele manier aan elkaar worden gemaakt en het staat nog leuk ook.......  dan zat ik weer te kijken en vond mezelf geniaal dat ik die variant ook weer had uitgevonden.......
Maar het was wel fout...... gelukkig gebruikte ik voor de verbindingen Leukosilk (je weet wel, dat pleisterspul waar je navels mee dichtplakt en dat zo geniepig aan je vingers blijft hangen....) en dat was dan redelijk gemakkelijk weer van het papier los te halen. Uiteindelijk had ik dit:

Zo ziet het er opgevouwen uit. Door de Leukosilk krult het boekje niet zo op maar blijft het redelijk plat liggen.

 en zo ziet het er opengevouwen uit. Het blijft goed staan doordat het gesteund wordt door vier muren

Nu nog even foto's van  meerdere kanten. Van een kant moesten ook nog de gordijnen worden opengeknipt en daarbij diende je uit te kijken dat je niet de verbinding onderaan doorknipte, maarrrr, dat is gelukt!!

De oplettende lezer ziet ongetwijfeld dat er poppetjes bij staan, terwijl het algemeen bekend is dat ik geen poppetjes in mijn huizen heb. Nou, dat is dus veranderd! Tegenwoordig heb ik Caco-poppetjes, die vind ik wel schattig en er tevens redelijk natuurlijk uitzien.
Het verlevendigt de foto's natuurlijk ook, evenals mijn foto-shoot; om de haverklap vallen die beesten om!!!!!! Heb je het net leuk neergezet, stoot je even en het is al weer gebeurd.............

Die papieren bootjes heeft een collega van mij gevouwen. Tijdens vergaderingen was ze steeds bezig haar eigen record te verbeteren w.b. grootte. Ik heb er een aantal gekregen voor mijn huis. Erg leuk in de kinderkamer dus, met een leuke herinnering erbij (collega werkt niet meer bij ons, helaas)

Badkamer en zo

Het is alweer even geleden dat ik geblogd heb. Niet dat ik niet geknutseld heb: integendeel!
Rond kerst en oud en nieuw had ik vakantie (tsja, onderwijs he......) en in die tijd heb ik een heleboel gedaan.

Mijn eigenlijke bedoeling was om de keuken van het grote huis te gaan maken; keukenblok, schouw, muurkast, lambrizering, keukenkast........ ik hoefde mij niet te vervelen. 

Met de OnlineMiniclub (daar ben ik dus lid van) hadden we een SecretSanta-swap en mijn Santa bleek Karin . Zij maakte voor mij keukenspullen, zo mooi..........

 Zeepklopper met zeep en een extra pak Sunlight, Lola-afwasborstel, ophangrekje met zeepbakje

 Drosteblikje, keukenrolhouder

trechter, lucifers en koekuitstekers.

Alles zo klein! en gesoldeerd en/of uitgezaagd.

GEWELDIG!!!!!!! 

Iedereen begrijpt dat ik hard aan de keuken zou werken.

Het lot besliste echter anders. 

Ik zou voor iemand nog een stoeltje maken dus daar had ik in de vakantie mooi tijd voor.....Ik maakte er gelijk een voor mezelf en besloot daar tevens slaapkamergordijnen bij te maken. Dit is het resultaat:

Van dit stoeltje heb ik de poten ook zelf gedraaid, naar een groter model van Eurominis. Het stofje komt bij Gelrebloem vandaan.

En nog steeds niet aan de keuken gewerkt!!!

Vlak daarna kreeg ik inspiratie voor het maken van een ochtendjas. Die zou dan mooi aan een haakje aan de badkamerdeur kunnen, besloot ik. Ochtendjas gemaakt en met Nibro (ge-wel-dig spul!!!) in model gebracht en aan de deur gehangen. Direkt daarop vond ik de lambrizeringslatjes die ik oorspronkelijk voor de overloop op de eerste verdieping had bestemd, maar ach! bij de bouwmarkt wordt ook wel eens een aanrechtblad verkocht waar dan naderhand een bureau van wordt gemaakt, dusse...... Latjes dus gebruikt voor het maken van de wandbetimmering in de badkamer. Ondertussen werd het leuker en leuker om die badkamer af te maken en werd ik steeds fanatieker.......

Nou issie af, op een gordijn na, en nog wat kleinigheden en hier zie je het resultaat:

 Het leidingwerk moet eigenlijk vervangen worden; het is wat roestig.....

 Wastafeltje is gemarmerd en heeft een afvoer

 Ochtendjas aan het haakje

 Kast was oorspronkelijk bedoeld als boekenkast, maar ja, als je een abonnement op Ariadne At Home hebt........

 En de badeend natuurlijk! Die hoort in elke badkamer.

Nu nog even een overzicht van de linker- en rechterkant van het huis tot nu toe

Het wordt geen 2065 voor het huis af is, dit in tegenspraak met eerdere sombere voorspellingen......

  De linkerkant. Je ziet dat de keuken nog niet klaar is (chinees, snackbar, pizzabrommer, turkse bezorgservice.....)

Dit is de rechterkant. De trap is levensgevaarlijk, zo zonder traphekje, maar iedereen kan nu eindelijk plassen!

IK VAL IN EEN GAT ALS HET AF IS!!

Het gaat iets te snel.... 

bladmuziek voor de fluitjes

Wil gaf mij een link voor bladmuziek. Natuurlijk herkende ik  een aantal boeken en direkt laaide de frustratie van toen weer hoog op. (ik snap zelf niet dat ik nog een 7 voor dat tentamen heb gehaald....) Zelfs het maken van de boekjes verliep niet vlekkenloos, maar eerlijk is eerlijk, het staat fantastisch op de lessenaar; het maakt het helemaal af.

Wil, hartelijk dank!

blokfluiten

Na het draaien van tafelpoten wilde ik toch iets nieuws doen op mijn draaibankje en omdat ik nog geen vierklauw heb (daarmee kun je ook vierkant hout vastklemmen en ben je niet meer gebonden aan rondhout) besloot  ik om een blokfluit te proberen.
De vorige (gekocht) was namelijk jammerlijk verdwenen in onze onovertroffen Miele-stofzuiger ("er is geen betere", en dat klopt inderdaad, NIET meer terug te vinden in de stofzak) en geen huis compleet zonder blokfluit, ha ha ha!!.
(Ja, en dan moet je weten dat ik, nadat ik op het conservatorium mijn bijvak blokfluit had afgesloten,  dat ding ritueel verbrand heb in de open haard......)
En, piel, piel, piel,......... met veel voorzichtig gefrummel met het kleinste beiteltje kwam er een blokfluit tevoorschijn. en nog een, en nog een....... de een te groot, de ander net iets te klein, maar uiteindelijk, na vier pogingen, had ik een sopraan- en een altblokfluit, helemaal op schaal!

 Foto is gemaakt in de muziekkamer van het grote huis. Naast viool en piano spelen ze daar nu ook conga, djembe en blokfluit.

Sinds een aantal weken geef ik naast  mijn muziekschoolklasje, nu ook aan kleuters op een basisschool muziekles.
Elke week neem ik een ander instrument mee, waaronder ook mijn roze "meisjesblokfluit" en de laatste les voor de vakantie, in het kader van kerst, had ik deze kersverse 1:12 blokfluitjes bij me, in een bedje van keukenpapier.
Ik maande de kleuters heel erg stil te zijn, want dit waren baby-blokfluitjes en ze sliepen zo lekker......
Toch was er een nieuwsgierig jongetje dat hardop vroeg of ze ook echt konden spelen.
Dat werd direkt afgestraft door zijn gehaaide buurvrouw die hem op schreeuwende fluistertoon toevoegde: "Ssssst, nee natuurlijk niet, 't zijn babies, ze moeten nog groeien!"

GEWELDIG!!!!

vloeren

De laatste tijd ben ik behoorlijk fanatiek bezig met mijn grote huis. Onlangs heb ik weer een aantal vloeren gelegd, nu in de hal en in de muziekkamer.
Eerst wilde ik ook een planken vloer maken in de hal maar ben toch van idee veranderd (dat was ik namelijk al zes keer of zo, vandaar dat die vloer er nog steeds niet in lag) Hier op de foto lijkt het nog of ik een planken vloer wil maken; voor dit doel had ik drie Hajeniuskistjes (geweldig hout!!!) in puin gezaagd; in latjes van 1 centimeter.

Als je goed kijkt zie je Hajenius in de muziekkamer liggen en Amsterdam in de hal.

Het was maar goed dat ik toch besloot om de hal anders te doen, anders had ik zeker tekort latjes gehad want er gaat altijd meer op de vloer dan je denkt.....

Goed, en toen de halvloer.

Ik kreeg een lumineus idee (jaha, zoiets moet je altijd direkt honoreren anders is het weer weg......) en besloot met behulp van grote roerhoutjes een marmeren vloer te maken. Ook dat had nogal wat voeten in de aarde want ik kon ze A) nergens meer vinden en B) toen ik ze gevonden had waren het er niet genoeg.
Jahaaa, DRAMA!!!

Uiteindelijk vond ik er nog een paar in een afgelegen hoek. Goed, die waren weer krom, maar een hobby blijft een uitdaging, zeg ik altijd maar en je moet roeien met de roerhoutjes die je hebt!!

Eerst schilderde ik de houtjes wit, schoof ze aan elkaar, tamponeerde ze daarna met grijs en tekende er met wit, zwart en donkergrijs vage lijntjes op. Er zat meer verf op mijn handen dan op de vloer, maar dat kwam van het uitvegen en de finetuning. Uiteindelijk rolde ik er met de wonderroller (lachen he? die vrouwen op de beurs; honderd keer hetzelfde verhaal en al die latjes verven....) een laag vernis op, zette een knijper op mijn neus vanwege de lucht en wachtte tot het droog was. Hierboven zie je het resultaat.

En hierboven ook. Nadat de vernis droog was zaagde ik de latjes een voor een tot vierkante tegels en plakte ze volgens patroon in de hal. Ik was er kapot van!! Geweldig!! Goed gelukt!
                       
          Fijn als je je eigen hobby zo leuk vindt, ha ha ha

Van de vloer in de muziekkamer heb ik geen blote foto genomen, jammer genoeg. De kamer was al een beetje ingericht.

 

De boekenkast die ik in gedachten had voor deze kamer bleek 7 mm (!) te breed. Deze moest ik dus uit elkaar halen en overal 7 mm vanaf zagen. Maar nu past-ie prima en Strauss kan vanaf deze hoge plaats alles goed overzien!!

Nu nog vullen...... als iemand  boekjes over heeft....

♪♪♫♪♪♫

..            
      En als laatste: even een overzicht van de halkant tot nu toe:

O ja, de oplettende lezer heeft natuurlijk onmiddellijk de lamp van Ray Dinges gemist in de hal. Ter geruststelling van diegenen die hiervan niet meer kunnen slapen: hij komt weer terug en wordt dan definitief aangesloten.