overhemdmatras

Bijna elke week komt mijn broer bij ons eten. Vorig jaar was dat, naast gewoon gezellig ook pure noodzaak. Hij had namelijk geen internet in zijn tijdelijke huis en omdat hij regelmatig electronisch verslag moet doen van zijn werkactiviteiten, deed hij dat bij ons.
Nu was er in die dagen bij de OLMC een workshop matras maken aangekondigd en naarstig speurde ik naar geschikte stof daarvoor. Die vond ik, en wel in de vorm van overhemd van broer. Hebberigheid verscheen in mijn ogen en elke keer dat hij kwam en dat overhemd aanhad vroeg ik of het al versleten was en oud, want als dokter moet je er altijd goed uitzien, niewaar?? Helaas, workshop werd gegeven en overhemd was nog steeds niet versleten, maar ik bleef hopen.

En ja! Gerechtigheid! 

Het goede viel mij toch toe want op mijn verjaardag, in november, kreeg ik een extra pakje van broer en schoonzus. Het bevatte het fel begeerde overhemd, gewassen en gestreken, maar ongeschikt voor verder gebruik; tijdens het wassen was er een post-it-briefje in het borstzakje blijven zitten en dat had zijn sporen nagelaten, zoals te zien is op de foto.

Tsja, en ook voor mij leek te gelden: als je het begeerde in je bezit hebt verlies je de belangstelling.

Maarrrr, het LEEK zo, het was anders.

Knutselvriendin Nienke had onlangs voor haar bed een matras gemaakt, helemaal met naald en draad.

Het was een prachtig matras geworden en zo-een wilden de anderen van de Knutso's ook wel.

Afgelopen zondag ging mijn overhemd er dan eindelijk aan en werd getransformeerd tot een prachtig matras, compleet met knopen.

Het was een behoorlijk werk, dat wel, alle randen met de hand omnaaien, maar daarentegen was er alle tijd voor een goed gesprek. Alle deelnemers gingen met een af matras naar huis (ik niet want ik was al thuis, ha ha ha)
Ik weet nog niet of ik 'm oud maak; misschien ga ik dat doen met een ander exemplaar. Maar die moet ik dan wel eerst maken.
Broer komt nog steeds iedere week, nu alleen voor de gezelligheid, maar een ieder begrijpt dat zijn overhemden blijvend op bruikbaarheid worden beoordeeld.....

Paula Ross

 Gisteren heb ik een workshop gevolgd van Loes Snoodijk, namelijk:  hoekkastje-met-geschilderd- tafereeltje maken.

Enig was het! De gastgeefster was Betty Slaats, van Avontuur in Miniatuur. Geweldige gastvrouw, lekkere koffie en thee, heerlijke lunch en het vermogen iedereen direkt op haar gemak te stellen..

De ochtend werd besteed aan het in elkaar zetten van de kast, zie foto's en de middag aan het schilderen van het landschapje.

 

Zo zag de kast er halverwege de ochtend uit. De bovenkast was reeds klaar en de onderkast moest nog voorzien worden van dwarslatten, voet en deur .

Dit was het resultaat van de ochtend. Kast in elkaar en voorzien van sleutel.

Na de lunch begon dan het echte werk, namelijk het maken van het met olieverf (!) geschilderde deurpaneeltje.(het ligt reeds voor het kastdeurtje, op de foto hierboven)

We moesten allemaal beginnen met het schilderen van de lucht. Deze kleur werd over het gehele paneeltje aangebracht en de bedoeling was dan dat je laag over laag de rest maakte. Na de lucht de onderkant, de horizon, en daarna steeds gedetailleerder.

Enige gelijkenis met de tv-schilderlessen van Bob Ross was er zeker; de highlights werden met wit gemaakt, terwijl het van Dijck-bruin ook niet geschuwd werd.

Zo hoorde ik mijzelf regelmatig zeggen: "Yesss,...... there......., make a highlight........., a little Vandijck-brown..... yessssss......  en dit alles op gepaste, kalme, fluistertoon......

Maarrrrr, op een gegeven ogenblik had ik dit; ik was STOMVERBAASD over mezelf: dat ik dit kon.....

 

 Geweldig vond ik het! 

De hele avond heeft het kastje voor me op het tafeltje gestaan in de kamer, en iedere keer keek ik weer even.........okee, kinderachtig, maar detsmie, zullen we maar zeggen.

Over twee weken is de olieverf droog en dan kan het geheel gevernist worden. Waarschijnlijk worden de kleuren dan iets dieper/helderder.

Hier zijn de andere kastjes . De meeste deelnemers deden het ook voor de eerste keer.

Mooi he?

En ja, de juf was ook trots op ons!!!

franse stoeltjes

Laatst beloofde ik aan iemand om een frans stoeltje te maken.
Vorig jaar of zo had ik er eens eentje nagemaakt van een plaatje. Het stoeltje dat een aantal mensen hadden gemaakt bij Josje vond ik zo mooi dat ik een "van Meegeren"-poging waagde. (in vertrouwen kan ik mededelen dat van Meegeren beter was...)

 Eerst moest ik eerst weer even oefenen  en maakte er eerst een voor mezelf.

Ja hoor!!

Om een lang en droevig scheppingsverhaal kort te houden: al-les wat tegen kon zitten zat ook tegen. Ik had ook bijna acht dagen nodig en ik had niet eens het hele scheppingspakket....
Bijvoorbeeld: pootjes tot tweemaal toe afgebroken, door het plamuur heen geduwd met de vinger, plamuur dat eraf viel, foute afmeting van de kussens, armkussentjes die geen armkussentjes wilden zijn..... en dat is nog maar een greep uit mijn hobby-hoogtepunten van de afgelopen dagen.

De tweede, nam ik mij voor, moest gemakkelijker gaan. En dat klopte (ongeveer, want om onverklaarbare reden was de zitting plotseling een halve centimeter korter, ondanks zorgvuldig uittekenen....)

Tevens heb ik het wordingsproces in beeld gebracht:

 Zoals te zien is heb ik weer gebruik gemaakt van de onvolprezen Hajenius-sigarenkistjes. Prachtig hout en gemakkelijk te bewerken!

Voorkant is aan twee kanten gezaagd, waardoor welving aan de voorkant en onderkant ontstaat. (takkenwerk)

 De rugleuning moest natuurlijk wel onder dezelfde hoek komen als de leuning van het andere stoeltje dus staan ze even gezusterlijk naast elkaar (ja, het zijn meisjes)

Alle oneffenheden en holtes heb ik dichtgesmeerd met plamuur. Een onprettige bijkomstigheid was dat ik meer plamuur op mezelf had zitten dan dat er op het stoeltje zat.....

 Nee, een nieuwe bril is niet nodig: dit hoorde tijdelijk even zo. Armkussentjes knutsel je gemakkelijker op losse leuningen dan op reeds aangeplakte (dan kan het namelijk gebeuren dat je allerlei woorden gebruikt die je niet van je moeder hebt geleerd)

Deze foto spreekt voor zich: bijna af (met zucht van opluchting.....)

Taraaaaa!!!

Ik ben errug trots op het resultaat en ze staan nu in mijn grote huis in de woonkamer.

waskastje/tafel

Bij het bed dat Nienke en ik ieder hebben gemaakt hoort natuurlijk ook een waskastje, Met een plaatje dat we op internet hadden gezocht hebben wij ieder in onze eigen stijl een waskast gemaakt, en hier is de mijne:

Dit is mijn waskastje. Ik zie nu dat de deuren en de la niet helemaal goed dichtzitten, maar dat kan wel. Het was trouwens nog een heel geheister om te fotograferen zonder dat ik zelf in de spiegel te zien was en het is BIJNA gelukt; alleen een klein stukje Paula in de rechterhoek van de spiegel, ha ha

 Op deze foto is het dus helemaal niet gelukt. Ik had mijn camera op supermacro ingesteld maar dan moet je natuurlijk dichtbij fotograferen. Vandaar de lens in de spiegel .

Maarrrr, het gaat vooral om de kloossup van het gemarmerde blad. Daar ben ik best trots op!!

.

en hier nog even een overzicht van het meubilair.

Erbij hoort nog een handdoekenrekje, dus dat ga ik van de week nog even maken.

Nieuw bed gemaakt

Samen met Nienke, net zo'n knutselfanaat als ik, heb ik twee weken geleden een bed gemaakt.
Nienke had de tekening van het bed op internet gevonden en uitgeprint. Leuk om hetzelfde bed te maken en zelf verder af te werken naar eigen smaak......
Ook het nachtkastje, de produktie van vorige week, hebben we  tegelijkertijd gemaakt, maar die van Nienke is heel anders dan die van mij.

Ik heb mijn bed bruin gehout en voorzien van landelijk beddengoed.

Ook mijn gebreide dekentje komt op dit bed heel goed uit; heel goed voor koude nachten op het platteland, ha ha ha.

Het nachtkastje is eveneens bruin gehout en het bovenblad is gemarmerd.

(leuk om te proberen!.  Als het goed gaat evenwel is het prima, maar als je daarentegen een adertje teveel toevoegt naar je idee, kost het zeker een uur om dat weer te herstellen....)

Op de dekbedhoes heb ik hartjesknopen gebruikt om 'm aan de onderkant dicht te knopen en op het nachtkastje ligt opa's horloge nog steeds; hij had 'm vandaag zeker niet nodig......

Dit bed komt in mijn nieuwe countryhuis;dat heb ik vorig jaar gekregen en ik heb besloten dit in countrystijl te gaan inrichten. (ha ha ha, plannen genoeg, maar wanneer heb ik tijd?????)

dekentje is klaar

Mijn dekentje is af. Volgens het patroon heb ik er ook nog een randje omheen gehaakt. Ziet er heel leuk uit maar het dekentje wordt toch anders. Bij de volgende laat ik dat randje weg: ik ga er namelijk direkt nog een breien (ik heb nu lekker de slag te pakken) op iets dikkere pennen. Het patroon kan dat wel hebben; ik gebruikte pen 0,8, wel heel dun, terwijl het dekentje op pen 1,5 gebreid moet worden, staat in het patroon. Iets dikker garen  ga ik ook nemen; die superdunne wol voelde heel flieberig aan.

Op dit bed ligt nog niet eens een matras, maar het is even voor de maat en voor het zicht dat ik het zo heb neergelegd.
Met deze kamer ben ik nog bezig; dit is de balkonkamer van mijn villa, de kamer boven de hal.
Maar daarover later meer.

knit with me

Een paar weken geleden ben ik begonnen met het breien van een deken (Afghaan) naar een patroon van Chrystal Sharon de Vries (klik)
Zij had op haar blog een item: Knit With Me. Ze wil aan iedereen leren dat je breien langzaam in je vingers moet krijgen en met dit patroon, (ook Nederlands) gaat dat gemakkelijk. Elke dag vier pennen (= een kabeltje) en je bouwt je snelheid op...... Veel leden van de online miniclub zijn hier ook aan begonnen en op de clubsite staan foto's van alle vorderingen.
Ik heb al 32 kabeltjes en moet er nog 18 voor de juiste lengte. Ik word wel steeds fanatieker; iedere avond probeer ik 3 (!) kabeltjes = 12 pennen te doen, en dat met 134 steken.........

Maarrrr........ het wordt wel mooi!!
 

testkees

Dit is een test, een jaar later. Kijken of ik nu beter kan bloggen.....

Ja, en veranderingen kan ik nu ook aanbrengen!!!!!! Wat bij Explorer niet lukte, lukt nu met Firefox wel.

YESSS!!

Tussendoorbank

Al een paar keer heb ik niet kunnen meedoen met mijn vaste knutselgroepje, de Knutso's. Jammer wan t het is altijd erg gezellig en we maken best leuke dingen. De laatste keer dat ik er niet bij was maakten ze de EKTORP-bank, origineel een ontwerp van IKEA maar geschikt gemaakt voor 1: 12 door Yara.

Afgelopen donderdag maakte ik 'm alsnog, met twee van de vijf andere Knutso's. Het arbeidsproces verliep niet geheel vlekkeloos van mijn kant om het maar eufemistisch uit te drukken: niets lukte en niets paste en zo heb ik mijn brede scala aan krachttermen weer eens uit de kast gehaald om deze te testen op effectiviteit. (Dat moet je positef zien: het is net als met kleren: wat niet meer past of uit de mode is kun je weggooien..) Uiteindelijk is deze bank ontstaan. Het ontwerp en onderdelen zijn zó aangepast dat je alleen nog maar kunt spreken van: "vrij naar het ontwerp van.." Het is dus een IKDORP-bank geworden, bekleed met een zoet stofje. Hij staat nu in mijn "zoete"kijkkast; de plek waar alle roze en blauwe spulletjes met een krullerige neiging of een pastelkleurige bekleding in terechtkomen.

Zoals je ziet heeft de bank nu al doorleefde kussens en het voetstoeltje is veel te schoon. Daar ga ik dus nog wat aan doen, met thee of zo, ik zie wel.

Maarrr....hij staat daar goed en gaat opgenomen worden in het geheel.

Workshop frans bed bij Josje

Afgelopen zaterdag heb ik de workshop frans bed maken gedaan bij Josje. Het was ongelofelijk leuk en inspirerend!! Leuke mensen, leuke sfeer, heerlijke lunch, kortom, top!

Wat ik, naast alle tips en trucs, heb geleerd was wel "van me af werken". Ik heb altijd de gewoonte om het werkstuk voor mij in mijn hand te houden als ik er aan werk. Dat is dus niet handig; neerleggen is beter. Nou ja, ik vind van wel; daar zijn de meningen (nog) over verdeeld maar ik denk toch dat Josje gelijk heeft. (knarsetand)

Hoewel iedereen heel hard werkte was het niet af. Ik nam mijn bed mee als handig IKEA-in-elkaar-zet-pakketje. Oorspronkelijk was dit pakket ook nog uitgebreid met een leuke bedbodem, maar tijdens de terugweg moest ik een noodstop maken voor de plaatselijke snelheidsduivel en de bedbodem was daarna helaas weer gereduceerd tot een drie-dimensionale puzzel.

Nou ja....

Na mijn orgelverplichtingen op zondagochtend (gelukkig weinig liedjes want erruge zere arm) heb ik met veel geduld en lieve woordjes 'die bodem' in z'n oorspronkelijke staat hersteld. Gelukkig ging dat in één keer goed. NOT!!! Verder heb ik zoveel plamuur gebruikt dat ik tot mijn ellebogen onder zat, maar uiteindelijk was het resultaat aanvaardbaar.

Toen er NIETS meer op mijn knutseltafel kon (ja, rechtsonder op de foto zie je nog een stukje bruin, daar had nog iets kunnen staan) was het bed een beetje af. De bekleding zat erop, alles was geverfd en het geheel was bed geworden.

Ik vind 'm schitterend geworden, hoewel ik de fouten ook HEEL goed zie. Er gaat nu nog een randje om de bekleding (passement) en daarna moet het geheel nog voorzien worden van matras en beddengoed.

Omdat ik van de week verder geen tijd heb (gigantisch veel werk van de week en internationale gasten komend weekend) nu dus vast een foto van het onaffe bed.

Maar volgende week is het Hemelvaart! Vier dagen vrij en ik ga alleen maar knutselen..... YES!!!