eendje

Niet eentje, maar 75 blogs heb ik geplaatst!

En verder, daar gaat de titel dus eigenlijk over, heb ik een fietseendje gemaakt.

Deze keer heb ik het helemaal zelf bedacht, (stuurtechniek van paardje zie onder) de werktekening gemaakt en uitgevoerd. In vertrouwen kan ik mededelen dat het vanaf een bestaande werktekening veeeeeel gemakkelijker werken is.

 Eendje is 4,5 cm hoog en 4 cm breed.

Maarrrrr.. het is misschien gemakkelijk om van een werktekening te werken, het is wel veel leuker om het zelf uit te vinden.

 APETROTS!!!

♪♪♪ er........ staat....... een........ p....... ♪♪♪

Een vriendelijk medelid van de OLMC had onlangs een tweetal tijdschriften op de clubsite gezet en in een ervan, in de Dollhouse Miniatures,  trof ik gisteren een werkbeschrijving aan van een heel leuk fietspaardje. Omdat ik nog vrij was en een eerste daad wilde stellen in mijn nieuwe knutselkamer besloot ik dit te gaan maken.
Het bleek ingewikkelder dan ik in eerste instantie dacht; plakken, inzagen, boren, doorzagen, het kwam allemaal aan de orde, en dat was dan nog maar een onderdeeltje....
Ik heb echt HEERLIJK zitten knutselen, een hele dag, en ben ape-  ehhh, paardentrots op mijn paardje!!

Hij kan echt sturen!!

(Helaas lijkt het op de foto's alsof het zadel scheef zit maar dat is niet zo. Heb geen idee hoe dat komt en heb het bijna gemold toen ik het rechter wilde zetten....)

en ja hoor! het moet maar....

♪♪♪  ER.. STAAT.... EEN..... PAARD IN DE GANG........

♪♪♪ 

de laatste weken van 2014

.........Ik was echt op tijd begonnen, zeker omdat ik wist dat er een grote kamerverhuizing op de agenda stond..... toch niet gelukt.... maar wel BIJNA!!!!!

Ik ben heel blij met het resultaat tot nu toe, van mijn kerstkastje!

Het kastje is in de vorm van een ingepakt cadeau. Voor de openingen komt perspex.

Er komt nog wel het e.e.a. bij maar of dat binnenkort is: Ik ken mijzelf (ahum)

Het was weer een gekkenhuis, de laatste weken en ik kan geen "Midden in de Winternacht" meer horen! Veel instrumentalisten begeleid op orgel en piano, 4e Advent, Kerstavond, 1e Kerstdag en Onnozele Kinderen (=zondag na kerst) gespeeld, waarbij ik moet opmerken dat -vooral bij de laatste gelegenheid- de liederen uit mijn tenen moesten komen.

Daarnaast had ik afgesproken dat de (overbodige) piano uit de gang werd opgehaald, en, dat op 22 december de hulptroepen kwamen om mijn knutselkamer (ooit bedoeld als bibliotheek/muziek/eetkamer) weer te transformeren naar zijn oorspronkelijke bestemming, met dien verstande dat de hulptroepen gingen sjouwen en ik het transformatiewerk kreeg toebedeeld. Vanwege veel studeren en toch nog tegen beter weten in knutselen aan mijn kerstkastje, had ik echter niet echt het voorbereidende werk verricht dat men gewoonlijk bij verhuizingen pleegt te doen, dus kortom: het was nog een PUINBAK!!

Voor de behandeling:

Alle huizen moesten worden leeggehaald zodat ze naar boven konden worden vervoerd. 

Uhhhhh, tsja........ 

Ik heb wel eens eerder verhaald over mijn tevreden sigarenrokers die met een zekere regelmaat lege kistjes aan mij schenken. Nu roken zij sneller dan ik ze verzaag, zodat er inmiddels een flinke stapel stond en mijn onvolprezen echtgenoot op het idee kwam om deze als verhuiskisten te gebruiken. Geweldig!! Iedere kamer zijn eigen kistjes.
Ik zal eenieder verder de details besparen maar iedereen die wel eens verhuisd is weet dat er geen einde komt aan de troep. Wat er allemaal niet uit die kamer kwam, en dan was dit nog maar 1 ruimte...... (ik weet nu zeker dat ik voorlopig niet wil verhuizen)

Maarrrrr ...... dit was het resultaat!

Na de behandeling

Gelukkig kon de Victoriaanse villa niet door het trapgat zodat die beneden mocht blijven

YESSSS!!

En zo werd de blauwe kamer weer de blauwe kamer waar voor het eerst in 15 jaar (!) de kaarsenkroon weer brandde (deze was na de restauratie nooit meer opgehangen, vandaar)

Nu is iedereen natuurlijk blind-nieuwsgierig waar mijn knutseldomein nu is, ha ha..
Nou, dat is boven; ik moet de ruimte delen met de klop/schroefboormachine en de decoupeerzaag van mijn computerheld en work-a-holic. Okee, daar kan ik mee leven.
In de afgelopen dagen ben ik steeds bezig geweest met inruimen en aanpassen.....

....nog even die dozen (daar onder het raam) naar 't zolder en ik ben er helemaal klaar voor.
O ja, even een vraagje: kent iemand een Alpinist die bereid is om in deze kamer een lamp op te hangen? (Hoogte van de kamer ong. 4,5 meter) tot zo lang doe ik het met een gekregen booglamp...

Ook in het kader van nieuw verkregen ruimte wil ik nog even mijn kerstversiering met jullie delen.
Omdat de piano nu eindelijk weg was onder de trap, besloten we dat het leuk zou zijn om de kerstboom in de gang te zetten. Aangemoedigd door het idee om de gang extra leuk te versieren, kocht ik bij (mijn persoonlijke) hofleverancier ACTION een geweldige rendierkop, gemaakt van speelgoedbeest, en hing 'm op aan een deur in de gang, omkranst door een neppe-maar-toch-bijna-echte kerstkrans van IKEA. Mijn P vond dat geen goed idee, zeker niet als hij in het bijna-donker thuiskwam en alleen glanzende ogen 'm aankeken. Het deed hem denken aan zo'n Stephen Kingfilm.

Jammer maar helaas. Nu vechten de kinderen erom..

Inderdaad, veel stemmiger... maar zo saai.....

Dan maar leuke IKEA nep-boompjes in de kamer. Kan ik trouwens iedereen aanbevelen: stekker uit het stopcontact en op zolder. Valt niet uit ook!

Als laatste wil ik nog even mijn briljante vuurwerkfoto met jullie delen:

Jahaa, in de eenvoud ligt de kracht!!

Hiermee ga ik hoge ogen gooien bij de WorldPressPhoto Award  (NOT)

Met dit vuurwerkfimpje, genomen bij ons op het pad, wil ik jullie

EEN HEEL  SPETTEREND 2015

toewensen!

Secret Santa swap

Bij de OLMC (de online miniclub dus) deed ik mee aan de SSS (de secret santa swap dus, ha ha)
Voor Karin maakte ik een meubeltje in 1: 24. Ik knutsel nooit in die schaal, en nu weet ik weer waarom niet: wat is dat klein allemaal!

Respect voor de fanavierentwintig!!

En zoals gewoonlijk sloeg de onzekerheid weer eens toe; "Is dit wel goed, het lijkt zo klein, is het geen 1:48", kortom, hoe hou je jezelf in die staat..... De tijd verstreek en niemand die er echt antwoord op kon geven. Ja, de ontvanger, maar daar had ik nu niets aan...!!!

Enfin, nog steeds zat ik met de prangende vraag of het allemaal wel klopte toen het allerlaatste weekend aanbrak dat ik ueberhaubt nog iets kon doen. Ontvanger was al gemaild dat het eventueel niet op tijd kon komen vanwege.. nou ja.... eh... toen ik op de laatste zondag (dinsdag was uitpakavond) de geest kreeg en nog in 1 : 24 schaal een theeblad maakte van mahonie.

Dit dus (beide fotos van Karin)

Dat viel wel aardig uit en daarvan wist ik zeker dat het de goede afmetingen had. Tezamen met popje leek het allemaal nog wel wat en kon ik met een verlicht hart en vol vertrouwen in POST.NL het geheel maandag nog in de brievenbus schuiven. Op de lijn is in!!

Tsja, en toen kreeg ik, net als de laatste 10 minuten in een spannende film, nog even een tegenslag(je) te verduren: pakje paste niet in de brievenbus!

GRRETVERRRRR!!

Scheurend, want al laat voor het werk, nog naar het postkantoor waar gelukkig een baliemevrouw zat met inlevingsvermogen en mij vliegensvlug hielp.

Dinsdagavond zat ik, gewapend met de envelop die mijn lieve SS al twee weken daarvoor  (natuurlijk was ik die alweer kwijt maar die bleek tussen mijn knutselspullen te liggen) had verstuurd. Die was wel op tijd.

Vol verwachting klopte mijn hart, niet alleen voor de verzonden swap, maar zeker ook voor de envelop die ik open mocht maken.

Kitty bleek mijn SS en maakte een werkelijk PRACH-TIG gehaakt tafelkleed voor mij:

Zo fijntjes, en met een schitterend patroon erin.

Ik was er heel erg blij mee, en mijn vaste voornemen om niet meer mee te doen aan een swap werd weer even omgezet in een losse gedachte, want als je dan zo iets moois ontvangt.....!

En zo kwam alles dan toch weer goed,(pffffff) en rossen we nu weer richting

♪♪♫ RUDOLPH THE REDNOSED REINDEER

 HAD 

A VERY

SHINY NOSE

♪♪♫